Tworzenie instrukcji AI dla pól protokołu

Dla kogo: Osoba znająca wymagania protokołu i administrator

Instrukcja określa, czego AI ma szukać i jak ocenić dane. Ogólne „sprawdź, czy jest prawidłowo” nie wyjaśnia kryteriów. Im dokładniej opiszesz zasady i wyjątki, tym łatwiej będzie sprawdzić wynik.

Zbierz informacje przed pisaniem #

Zalecany format #

Warunek: Co dokładnie należy sprawdzić?
Weryfikacja: Jak porównać dane i jakie pola są potrzebne?
Decyzja:
WYMAGA UWAGI — jednoznaczny warunek problemu.
DO WERYFIKACJI — brak podstaw do pewnej oceny.
BRAK PROBLEMU — jednoznaczny warunek poprawności.

To zalecany sposób zapisu, a nie obowiązkowy szablon formularza. Określenia w części „Decyzja” opisują logikę instrukcji. „DO WERYFIKACJI” nie jest osobnym statusem zadania w filtrach AI. Wyniki zadania i statusy przeglądu opisano w osobnym artykule.

Przykład: wartość liczbowa #

Poniższy zakres jest wyłącznie przykładem obliczeniowym, nie normą dla konkretnego urządzenia. Zastąp go wartościami potwierdzonymi dla własnego procesu.

Warunek: Sprawdź wartość pola „Parametr testowy” w jednostce U.
Weryfikacja: Porównaj liczbę z zakresem od 5 do 12 U, obie granice włącznie. Nie zgaduj jednostki, jeśli nie jest jednoznaczna w danych lub definicji pola.
Decyzja:
WYMAGA UWAGI — liczba jest mniejsza od 5 albo większa od 12 U.
DO WERYFIKACJI — brak liczby lub nie można ustalić jednostki.
BRAK PROBLEMU — wartość wynosi od 5 do 12 U włącznie.

Przykład: pole opisowe #

Warunek: Sprawdź pole „Stan elementu” pod kątem informacji o widocznym uszkodzeniu.
Weryfikacja: Rozróżnij opis potwierdzający uszkodzenie od opisu zaprzeczającego mu. Nie traktuj samego słowa „uszkodzenie” jako potwierdzenia.
Decyzja:
WYMAGA UWAGI — opis jednoznacznie potwierdza widoczne uszkodzenie.
DO WERYFIKACJI — opis jest pusty lub nie pozwala ustalić stanu.
BRAK PROBLEMU — opis jednoznacznie potwierdza brak widocznego uszkodzenia.

Przykład: wymagana czynność #

Określ, kiedy czynność jest wymagana. Dla przykładowej reguły, w której czynność obowiązuje zawsze: zaznaczony checkbox oznacza potwierdzenie wykonania, niezaznaczony wymaga uwagi, a brak dostępnej wartości wymaga weryfikacji. Jeżeli czynność może nie dotyczyć danego zlecenia, opisz ten wyjątek i sposób jego rozpoznania.

Reguła korzystająca z kilku pól #

Wskaż dokładne nazwy pól, warunki ich porównania oraz to, czy wszystkie przesłanki muszą wystąpić razem (AND), czy wystarcza jedna (OR). Przykładowa reguła może porównywać „Wartość A” i „Wartość B” i wymagać, aby A było mniejsze od B. Taki warunek musi pochodzić z Twojego procesu, nie z domysłu modelu.

Zdefiniuj również, co zrobić, gdy jedno z pól jest puste. Nie nakazuj stawiania konkretnej diagnozy, jeżeli dostępne dane pozwalają jedynie wskazać potrzebę sprawdzenia.

Pomoc asystenta tekstowego #

Asystent może uporządkować przekazane wymagania i zaproponować instrukcję. Nie powinien ustalać norm za eksperta. Możesz użyć polecenia:

Na podstawie moich danych przygotuj instrukcję w formacie Warunek / Weryfikacja / Decyzja. Nie wymyślaj zakresów, jednostek ani norm. Rozróżnij brak danych od błędu. Jeżeli brakuje informacji, wypisz pytania. Dane: [nazwa pola, poprawny zakres lub opis, wyjątki, brak danych, pola powiązane].

Sprawdzenie przed zapisaniem #

• Czy każda decyzja ma jednoznaczny warunek?
• Czy granice zakresu, jednostki i wyjątki są określone?
• Czy dwie sprzeczne decyzje nie mogą pasować jednocześnie?
• Czy nie trzeba zgadywać brakujących norm?
• Czy instrukcję można sprawdzić na przykładzie poprawnym, błędnym i niepełnym?

Zapisz instrukcję w komentarzu właściwego pola na głównym zadaniu wzorcowym. Następnie przekaż referencję i sprawdź jakość instrukcji oraz wyniki testów.